Veilige dijken zijn van groot belang voor Nederland, aangezien een groot deel van ons land onder de zeespiegel ligt. In de toekomst zal dit belang alleen maar toenemen als gevolg van klimaatverandering, zeespiegelrijzing en voortgaande bodemdaling. Hoe sterk een dijk is hangt onder meer af van de erosiebestendigheid van het buiten- en binnentalud. Om het talud stabiel te maken en te beschermen tegen invloeden van weer en water wordt een dijklichaam voorzien van een bekleding van asfalt, basalt, beton, gras of een combinatie hiervan. De sterkte van een bekleding wordt sterk beïnvloed door het beheer en de kwaliteit ervan. Om tot een betere beoordeling te komen van de dijkkwaliteit is in de Wet op de Waterkering de vijfjaarlijkse veiligheidstoetsing van waterkeringen vastgelegd. In een dergelijke toetsing worden uitspraken gedaan over de kwaliteit van de dijk, de dijkconstructie en de bekleding (o.a. de grasmat).
Om de erosiebestendigheid van de grasmat te kunnen beoordelen, wordt in het Voorschrift Toetsen op Veiligheid Primaire Waterkeringen 2007 (VTV, Min. V&W, 2007) gekeken naar de samenstelling, de bedekking en de doorworteling van de vegetatie op primaire waterkeringen. Met deze onderdelen kan in de huidige toetsronde (2006 -2010) het onderdeel kwaliteit graszode worden getoetst.
Beheeradviezen en cursussen dijkkwaliteitstoetsen
Alterra en Wageningen Universiteit hebben ruim 25 jaar ervaring met onderzoek en advies over erosiebestendigheid van dijkgraslanden. Naast achterliggend ecologisch onderzoek hebben onze organisaties bijgedragen aan de ontwikkeling van de huidige toetsingsmethodiek en zijn we betrokken bij de continue verdere ontwikkeling ervan. Daarnaast geven we cursussen waarin de toetsingsmethode wordt onderwezen en verzorgen we dijkkwaliteitstoetsen en beheeradviezen voor opdrachtgevers.
>> Voorbeelden onderzoek Alterra aan dijken
>> Verschenen literatuur